5 درصد یا 12 درصد؟ انتخاب نسبت راکتانس اشتباه، حفاظت را به آسیب تبدیل می‌کند - راهنمای اجتناب از مشکلات در انتخاب راکتور سری ولتاژ بالا-

هسته اصلی انتخاب یک راکتور پشت سر هم-ولتاژ بالا را می توان در یک کلمه خلاصه کرد: راکتانس. یک نسبت راکتانس صحیح می تواند به عنوان یک "خاموش کننده" برای هارمونیک ها عمل کند. راکتانس اشتباه می تواند به عنوان یک تقویت کننده برای هارمونیک ها عمل کند و به طور بالقوه یک بانک خازن ایمن را مختل کند.
نتیجه این است: انتخاب بر اساس مولفه هارمونیک.
مطابق با بند 5.5.2 استاندارد ملی GB 50227-2017، نسبت راکتانس باید بر اساس محتوای هارمونیک پس زمینه اندازه گیری شده در نقطه اتصال بین بانک خازن موازی و شبکه برق تعیین شود. سیاه و سفید: راکتانس باید 4.5٪ 4.5٪ - 5.0٪ زمانی که هارمونیک بالاتر از مرتبه پنجم است، و 12.0٪ زمانی که هارمونیک بالاتر از مرتبه سوم است. به عبارت دیگر، کاربردهای صنعتی تحت سلطه 5 هارمونیک بودند، بنابراین 5 درصد از راکتور انتخاب می شود. برنامه های مسکونی تحت سلطه 3 هارمونیک بودند، بنابراین 12 درصد از راکتور انتخاب می شود. این فقط یک شایعه نیست، یک قانون اساسی رفتار است.
چرا ما نمی توانیم "تصادفی" باشیم؟ زیرا عواقب انتخاب رآکتور اشتباه فاجعه بار است.
خازن ها امپدانس بسیار پایینی نسبت به هارمونیک های فرکانس{0}بالا دارند. هنگامی که مدار طنین انداز می شود، جریان هارمونیک به طور چشمگیری تقویت می شود. یک مطالعه توسط موسسه تحقیقاتی برق چین مدتهاست که نشان داده است که وقتی نرخ پاسخ 6 درصد باشد، اثر تقویت بر روی هارمونیک سوم بیشتر از 5 درصد است. همانطور که گفته شد، آنچه شما ممکن است به عنوان "سازش" در نظر بگیرید، در واقع یک وضعیت "بازنده" است-این هارمونیک پنجم را دقیقاً در 5٪ سرکوب نمی کند و تقویت هارمونیک سوم در بیش از 5٪ آسان تر است. علاوه بر این ظرفیت بیشتری دارد، توان غیرفعال بیشتری مصرف می کند، هزینه بیشتری دارد و از همه لحاظ کمتر از 5 درصد به صرفه است. خطرناک‌تر این است که اگر یک راکتور 5 درصد در یک شبکه برق تحت سلطه هارمونیک‌های سوم ناهماهنگی داشته باشد، نه تنها هارمونیک‌ها را سرکوب نمی‌کند، بلکه می‌تواند تشدیدهای موازی را ایجاد کند، باعث افزایش ولتاژ، برآمدگی خازن‌ها و حتی انفجار{14}بدون اغراق شود.
در مقابل، نصب 12 درصد از یک راکتور در یک شبکه برق صنعتی با غلبه پنج هارمونیک ایمن، اما پرهزینه است. هر چه راکتانس راکتور سری بالاتر باشد، افزایش ولتاژ پایانه های خازن بیشتر است. بر اساس فرمول UC{3}}US/ (1-P)، ولتاژ تقریباً 6.4٪ افزایش می یابد که راکتانس 13٪ و 11.5٪ 11.5٪ راکتانس 13٪ است. این بدان معناست که شما پول زیادی را برای 12 درصد از راکتورها خرج می کنید، اما خازن ها ساعت های طولانی تحت ولتاژ اضافه کار می کنند و طول عمر آنها را تا حد زیادی کاهش می دهد و جبران واکنش را کاهش می دهد.
آیا "راه حل جهانی" وجود دارد؟ بله، اما باید بدانید که چگونه از آن استفاده کنید.
استاندارد روش دوم را مشخص می‌کند: زمانی که هارمونیک‌های سوم و پنجم همگی بالا هستند، می‌توان از ترکیب نرخ‌های راکتانس 4.5 4.5% - 5.0% و 12.0% استفاده کرد. برخی از خازن ها دارای مقاومت 5% برای سرکوب پنج هارمونیک هستند، در حالی که برخی دیگر دارای مقاومت 12% برای سرکوب سه هارمونیک هستند. این تضمین می کند که امپدانس هارمونیک کلی القایی است و از افزایش ولتاژ و کاهش توان راکتیو به دلیل یک نرخ راکتانس بالا جلوگیری می کند. این اصلی‌ترین رویکرد در اجرای پروژه‌های مهندسی در سال‌های اخیر است و راه‌حلی که در GB اصلاح‌شده مشخص شده است50227-2017 -در نهایت، واقعیت شبکه برق کشور من سه فاز، پنج{10}}، یکی یا دیگری است.
یکی دیگر از مشکلات اصلی: محدود کردن فوران و نادیده گرفتن هارمونیک ها.
در برخی پروژه ها محتوای هارمونیک آنقدر کم است که لازم است هجوم تحریک را محدود کرد. در این مورد، نرخ راکتانس aa 0.1٪ تا 1.0٪ کافی است. با این حال، توجه به این نکته مهم است که این نرخ راکتانس پایین اثر تقویت قابل توجهی بر روی هارمونیک های پنجم و هفتم دارد. به محض تغییر زمینه هارمونیک شبکه برق، سیستم حفاظتی بلافاصله از کار می افتد. بنابراین، حتی در مورد "جریان هجومی محدود"، لازم است بررسی شود که تقویت هارمونیک از حد فراتر رفته و حاشیه کافی به جا می گذارد.
در نهایت: اندازه گیری های واقعی باید قبل از اشکال زدایی انجام شود.
این استاندارد قبل از عملیاتی شدن هر پروژه نیاز به تشخیص هارمونیک دارد و منطقی بودن پیکربندی راکتانس توسط داده های اندازه گیری شده تأیید می شود. این مرحله را نادیده نگیرید-هارمونیک ها منتظر محاسبات خود نباشید، آنها زمانی می آیند که بیشترین اعتماد به نفس را دارید.
5 درصد یا 12 درصد؟ پاسخ هرگز در خود راکتور نیست، بلکه در طیف هارمونیک نقاط اتصال شماست.